Met fibromyalgie kan ik niet vooruit plannen … maar ik kan niet spontaan zijn, of niet

De meeste mensen die mij kennen, zijn zich ervan bewust dat ik de spontaniteit niet zo goed doe. Niet omdat ik niet helemaal cool en interessant ben, maar omdat het zo veel tijd en organisatie kost om iets te doen of ergens naartoe te gaan.

blonde woman standing outside under trees frowning

Bijvoorbeeld, als je me ‘s ochtends een sms stuurt en je vraagt ​​of ik je wil ontmoeten voor de lunch (ik kan niet op tijd zijn voor het ontbijt), dan zou ik moeten overwegen hoe lang het zou duren voordat ik opstond en bewegen na mijn ochtendmedicijnen, dan factor in tijd voor een douche dan een rust (dat klopt, ik zal een rust nodig hebben na het douchen en aankleden evenals op vele andere intervallen gedurende de dag). Dan zal ik moeten kijken of ik er zin in heb en erachter komen of het dicht genoeg is om snel weer thuis te komen als ik dat nodig heb.

Andere dingen waar ik aan moet denkenzijn: medicijnen en een waterfles meenemen, als het genoeg dichtbij is dat ik niet ga op reis naar jou, als er openbaar vervoer is naar de plaats waar we samenkomen, als ik mijn stok of mijn rollator nodig heb en als ik dat nodig heb iemand om met mij mee te gaan. Dan zou ik moeten weten hoe lang ik eruit zou zijn, of er zitplaatsen zijn, niet te veel stappen, toegang tot liften en roltrappen, niet te veel lawaai of te veel flikkeren of fel licht, als de vloeren plat of ongelijk zijn en als Ik heb alles wat ik moet doen als ik terug ben (omdat ik zeker te pijnlijk en te vermoeid zal zijn om te koken of af te wassen of eigenlijk om iets anders te doen dan te gaan liggen). En hoe erg het ook klinkt, ik moet beslissen of ik dit voldoende wil doen om de belachelijk hoge niveaus van terugbetalingspijn en vermoeidheid die ik de komende dagen zal ondergaan, willens en wetens te aanvaarden.

Een hele lijst, toch? Zoveel om daarover na te denken dat je bent uit gegaan om te lunchen en thuis terug te komen om je avondeten te koken voordat ik zelfs heb besloten of ik de niet-geplande uitnodiging die je zo vriendelijk aan mij hebt gedaan wilt accepteren. Denk alsjeblieft niet dat ik niet erg dankbaar ben dat je om mij geeft en tijd met me wilt doorbrengen – dat is helemaal niet het geval. Ik zou graag springen en opraken zodra ik je oproep of bericht ontvang – mijn lichaam staat het gewoon niet toe.

Dus, van wat je zojuist hebt gelezen, zou het je vergeven zijn als je veronderstelt dat het beter voor me is om vooruit te plannen voor ontmoetingen, uitstapjes en bezoeken, enz. Fout! Fibromyalgie is een ongemakkelijk wezen dat nooit blij is met mij, ongeacht wat ik doe. Als het een persoon was, zou ik het moeten scheiden omdat ik mijn leven zo vol pijn en moeite heb gemaakt en omdat ik over het algemeen gemeen en onredelijk ben! Helaas weigert het zijn meest geweldige gebouwen te ontruimen en daarom zit ik ermee vast, als een indringer die nooit weggaat.

Dus, hier is het ding over vooruit plannen met fibromyalgie – ik weet nooit hoe ik me van minuut tot minuut zal voelen, dus zelfs als we onze langverwachte lunchdatum weken van tevoren plannen, is er nog steeds een grote kans dat ik moet annuleren altijd bij je tot ik aankom. Sorry daarvoor – ik weet dat je me echt wilt zien omdat ik best wel cool ben en zo, maar of ik het leuk vind of niet, fibro heeft altijd de leiding. En het is bazig!

Om te proberen onze geplande vergadering te houden, moet ik nog steeds de enorme lijst met mogelijke problemen in overweging nemen en beslissen of ik alles kan beheren. Ik beloof dat ik geen excuses maak of probeer je te vermijden, en het spijt me dat mijn chronische pijn en vermoeidheid me zo’n onderhoudsvriendelijke persoon in je leven maken . Ik wil het niet zijn. Ik stel vooral op prijs dat je ondanks alles toch nog om me heen wilt proberen, omdat veel mensen me in de loop der jaren hebben opgegeven en dat doet zeer. Weet alsjeblieft dat als ik je zie, of zelfs probeer je te zien, dat het betekent dat je belangrijk voor me bent. Of dat je me geld schuldig bent. Grapje – ik heb er geen want mijn fibro laat me niet meer werken!

Dus daar heb je het. Kan niet spontaan zijn en kan ook niet vooruit plannen! Tenminste, dat maakt me toch allemaal ongrijpbaar en mysterieus, toch?

Nee? OK dan, ik ga weg voor een leugen. Verzend liefde.

Loading...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *